Przyczyny choroby nie są do końca wyjaśnione. Jak wynika z najnowszych statystyk, aż połowa chorych zgłaszających się do lekarza z problemami ze strony przewodu pokarmowego cierpi na zespół jelita drażliwego.
Rozmowa z lek. med. Antonim Piwowońskim, chirurgiem ogólnym ze Szpitala Specjalistycznego PRO-FAMILIA

Pro Zdrowie: Jakie są najczęstsze objawy zespołu jelita drażliwego?
lek. med. Antoni Piwowoński: O wystąpieniu zespołu jelita drażliwego możemy mówić wtedy, gdy lekarz pomimo wykonania wszelkich badań, począwszy od tych najprostszych, jak analizy laboratoryjne i USG, poprzez badania bardziej zaawansowane i specjalistyczne, jak kolonoskopia i tomografia komputerowa bądź też rezonans magnetyczny, nie znajduje żadnej organicznej przyczyny tych dolegliwości. Mówiąc najprościej, z wyników badań wynika, że pacjent jest zupełnie zdrowy, jednak dolegliwości występują, nierzadko są bardzo uciążliwe, a także są przyczyną niepokoju i frustracji. Do najczęstszych objawów choroby zaliczamy: ból brzucha, zaburzenia rytmu wypróżnień, biegunkę, zaparcia, wzdęcia. Niektórzy pacjenci skarżą się także na objawy ze strony górnego odcinka przewodu pokarmowego, takie jak: bóle w klatce piersiowej – pochodzenia niesercowego, zgaga, zaburzenia połykania, tzw. wrażenie kuli w gardle, jak i uczucie zmęczenia oraz zaburzenia urologiczne i ginekologiczne. Warunkiem rozpoznania choroby jest utrzymywanie się wyżej wymienionych objawów przez co najmniej trzy miesiące.

PZ: Kto najczęściej choruje?
A. P.: Tylko połowa chorych cierpiących na ZJD zgłasza się do lekarza. Tak donoszą opracowania naukowe na całym świecie, według różnych szacunków. Ze statystyk również wynika, że aż połowa chorych zgłaszających się do lekarza z problemami ze strony przewodu pokarmowego cierpi właśnie na zespół jelita drażliwego. Co ciekawe, kobiety chorują nawet dwa razy częściej niż mężczyźni. Są bardziej podatne na stres, który ma duży wpływ na rozwój choroby. Przyczyny choroby nie są do końca wyjaśnione. Jest to z pewnością jednostka chorobowa z grupy schorzeń psychosomatycznych, co oznacza, że na funkcjonowanie poszczególnych organów, układów i całego organizmu wpływają nasze stany emocjonalno-psychiczne. Przyjmuje się, że bezpośrednią przyczyną choroby mogą być urazy psychiczne, sytuacje konfliktowe prowadzące do stanów lękowych i depresyjnych oraz nadmierna pobudliwość układu autonomicznego. Nie bez znaczenia są też urazy i lęki z okresu dzieciństwa – przemoc fizyczna bądź molestowanie seksualne. Niestety, w dzisiejszych czasach, gdy jakość pożywienia jest jednakowa, czyli przesiąknięta wszechobecną chemią, wystąpienie takich dolegliwości może być spowodowane także wątpliwej jakości żywnością.

PZ: Jakie są sposoby leczenia?
A. P.: Dolegliwości są przewlekłe i mogą być dokuczliwe. Jednak można je złagodzić lub okresowo usunąć m.in. za pomocą diety, leków, a także psychoterapii. Najważniejsze jest odpowiednie rozpoznanie choroby i ustalenie przyczyn jej występowania. Jeżeli na zdrowie pacjenta ma wpływ stan psychoemocjonalny, skuteczna będzie psychoterapia i leki uspokajające. Jeżeli z kolei przyczyna choroby leży gdzie indziej, zaleca się analizę jakości pożywienia, sposobu odżywiania i zmianę diety.

Rozmawiała: Dominika Czapkowska